Heet is het op haar balkon! Het is eind augustus en de temperatuur is gestegen tot boven de dertig graden.

Julia heeft zich in haar bikini op haar balkon gexefnstalleerd met een boek. Een laatste kans om nog een beetje bruin te worden. 

De balustrade van haar balkon heeft ze afgedekt met lakens.

Beneden wonen haar Tokkie-buren. Zo noemt ze hen. Een vader met drie volwassen zonen. Grote kerels die Nederlandstalige muziek draaien.

De lakens beschermen haar tegen hun blikken. Mochten ze naar het einde van hun tuin lopen en omhoog kijken, dan kunnen ze haar  niet zien.

Het is 4 uur in de namiddag. De Tokkies drinken al de hele middag bier. Flessen rammelen. Het lawaai neemt toe. Ze zingen mee met de muziek of vertellen gore moppen. Ze kan bijna niets verstaan.

De rest van de buurt is op vakantie of naar het strand.

Julia houdt zich stil. Ze wil geen aandacht van de benedenburen.  

Vanaf het moment dat ze hier woont is ze bang voor hen.

Soms komt ze er eentje tegen in het portiek. Ze zijn allemaal dik en vies De vader is kolossaal

Ze groet altijd vriendelijk. Ze zeggen niet veel terug. Maar dat vindt ze niet erg. Ze houdt het liefst afstand.

Ze weet bijna zeker dat ze haar een raar mens vinden.

Toen ze een keer wegging stonden ze allemaal voor het raam.

Ze praatten over haar. Het woord x91Jomandax92 viel. Kennelijk noemen ze haar zo.

Beneden wordt het stiller. Misschien is er eentje naar binnen  gegaan om een tukje te doen.

Tokkie doet tukkie, denkt Julia.

Ze kijkt stiekem over de balustrade van haar balkon en ziet vier benen.

Er zitten nog twee Tokkies buiten.

5 uur. Tijd voor een glaasje vlierbessenwijn.

Beneden is het stil. Misschien slapen ze hun roes uit, denkt  Julia.

Ze kijkt over de rand van balustrade en ziet geen Tokkies.

Haar geraniums hebben water nodig.

Ze pakt de gieter uit de keuken, laat hem vollopen en gaat naar haar balkon.

Achteraf kan ze niet goed reconstrueren waarom de gieter viel. Misschien was het handvat glad.

Ze ziet de roze gieter vallen, het water spat alle kanten op. Daarna volgt het geluid van plastic op tegels.

Ze heeft zich, als in een reflex, teruggetrokken achter de lakens op haar balkon.

Beneden roept iemand. Ze kan het niet goed verstaan.

Ze moet toch tevoorschijn komen. Een gieter valt niet vanzelf uit de lucht.

Voorzichtig kijkt ze over de rand van de balustrade en ziet twee Tokkies die naar boven kijken.

x91He, buuvx92,  roept er eentje. x91Wou je me soms dood hebben?x92

Het is de dikste zoon, in zijn hand houdt hij haar roze gieter

Ze verontschuldigt zich : x91Sorry, dat was niet de bedoeling. Heeft de gieter u geraakt?

x91Dat moest er nog bijkomenx92, zegt de andere Tokkie. x91Mijn broer heeft weinig hersens. Met elke klap op zijn kop nemen ze af. x92

De dikste Tokkie maakt een schopbeweging naar zijn broer en kijkt naar boven.

x91We komen de gieter wel even brengen.x92 

Julia wil zeggen: x91Nee, alsjeblieft niet. Blijf beneden. Ik wil jullie niet in mijn flat.x92.

Maar de woorden willen niet komen en ze is niet alert genoeg.

Ze voelt een lichte misselijkheid opkomen.

Angst!

Twee mannen komen naar haar flat. Ze is alleen.

Mijn kimono. Ik sta nog in bikini.

Slaapkamer. Haar paarse kimono hangt op de fluwelen kleerhanger.

Ze hoort voetstappen in het trapportaal.

De bel.

Ze knoopt de ceintuur stevig om haar middel, schiet in teenslippers en trekt de Indiase sjaal uit haar haren

De bel!

Open doen!

Lippenstift!

De deur zit nog op het nachtslot. Ze draait de sleutel om. Haar hart bonkt in haar keel.  

Twee Tokkies leunen nonchalant tegen de deurpost.

De dikste overhandigt haar de gieter en zegt: x91Mogen we even binnenkomen? Ik zag net op het naambordje dat je Julia heet. Dag Julia. Ik ben Herman en dit is mijn broer Nico. x91

Herman stapt naar binnen en kijkt om zich heen.

Nico bekijkt haar.

Onwillekeurig trekt Julia aan de centuur van haar kimono.

x91Je hebt je flat mooi ingerichtx92, zegt Herman.

Hij staat stil bij een foto.

x91Dat is Maxima met de prinsesjes? x92

x91Dat is mijn dochterx92, zegt Julia. x91Met haar kinderen. Ze woont in Argentinie.x92

Dus je bent de moeder van Maxima. En je bent oma!x92

x91Mijn zoon staat ernaast. Hij heet Willem. Ik ben 64.x92

x91Vierenzestig?x92, herhaalt Herman. 

Julia kijkt naar de mannen . Ze passen hier niet. Wat willen ze ?

Ze schrikt van een rare bel. Het lijkt wel een sirene.

Herman of Nico trekt zijn mobiele telefoon.

x91Effe bellenx92.

Ze houdt de andere Tokkie in de gaten.

Hij kijkt nu naar haar altaar.

x91Boeddha?x92 vraagt hij en wijst naar het beeld met de eeuwig brandende kaars.

Ze knikt.

Herman of Nico stopt zijn telefoon in de kontzak van zijn gore spijkerbroek die op zijn heupen hangt.

Julia trekt haar centuur strakker aan.

x91Ik moet weg, er is een crisisopvang bij de pleegzorg. Ik heb weekenddienst.x92

Hij zegt het meer tegen zijn broer dan tegen haar.

Tegen haar zegt hij; x91Dag tante Juliax92.

Ze knikt.

x91Dan ga ik ook maarx92, zegt de andere Tokkie.

Ze zijn weg!

Julia sluit met bonzend hart de deur en draait de sleutel twee keer om. Nachtslot!

Ze zijn echt weg!

Dan vraagt ze zich af waar de reservesleutel van de voordeur is. Gisteren lag hij nog op tafel.

Ze zoekt overal maar kan hem niet vinden.

De Tokkies hebben hem gestolen. Ze weet het zeker. Ze komen terug. Vannacht! Als zij ligt te slapen.

Er moet een grendel op de deur.

Ze belt 112.

x93Schatje. Mamamoet vanavond werken, Renate komtoppassen. Maak je een mooie tekening voor haar? x93
Merelzit aan de keukentafel en tekent. Ze reageert niet.
Sonjaschenkt er geen aandacht aan.
Halfacht, denkt ze. Nog een half uur om me te verkleden en toonbaar te maken.
Zeloopt gehaast de trap op naar haar slaapkamer.
Merelziet met een schuin oog dat haar moeder naar boven gaat.
Zegraait een potlood uit haar etui en maakt grote, zwarte krassen op detekening.
Renatekrijgt geen tekening.
Zeverfrommelt het papier en mikt de prop in de prullenbak.
Zeweet hoe het zal gaan als Renate binnenkomt.
x91Watkun jij mooi tekenen Merelx92.
Renateis een kreng.
Haarmoeder zal weggaan, een kus geven en zeggen: x91Merel, lief zijn voor Renate.x92
Zodraze weg is, doet Renate anders.
Danis ze niet meer lief en zegt lelijke dingen.
Ookover haar moeder. 
Renateis dik en heeft nog nooit een vriendje gehad.
Ze is de dochter van Marc, de nieuwe vriend van haar moeder.
Endie twee dromen van een nieuwe gezin.
Merelrilt bij de gedachte.
Renate.Haar zus? Never!
Zepakt de voice-recorder die ze van haar vader heeft gekregen om liedjes teoefenen. Ze kan goed zingen.
Papaheeft er gisteren een nieuwe batterij in gedaan.
Debel gaat.
Renate.
Vandaagneemt ze alles op wat Renate zegt.
Voormama.

De lessen zijn voorbij, de werkstukken komen binnen.

Over x91cultuurx92.

Fenna heeft 30 werkstukken mee naar huis om te beoordelen.

Kwart over acht in de avond.

Ze neemt nog een Senseo, zucht diep en gaat zitten.

30 werkstukken!

Kom op ! Geen draaibewegingen, geen andere dingen doen. Gewoon nakijken.

Ze concentreert zich en na een uur heeft ze er 6 nagekeken.

Niet slecht, denkt ze, 10 minuten per werkstuk. 

Per leerling vult ze de beoordelingslijst in.

Ze geeft ook de ICT-lessen op school.

Ze hebben kennelijk hun vruchten afgeworpen. 

De leerlingen hebben onderaan op elke pagina een voettekst.

Waarom is de lettergrootte van de voettekst zo klein?

Dat hebben ze niet van mij geleerd. 

Het werkstuk van Micha.

Hij heeft een voettekst over bijna de hele breedte van de pagina.

Opeens vraagt ze zich af wat er staat.

Ze kan het met geen mogelijkheid lezen en dat ligt niet aan de leesbril die ze niet wil aanschaffen.

De loep!

Van haar overleden vader.

Hij moet ergens liggen.

Keukenkastje? Kamerkast? Nee. Hij ligt in de kelder. In het toffeeblik.

Ze haalt hem op en richt de loep op de voettekst.

De tekst van Micha. 

Ze leest.

Fenna de Jong is lesbisch en een teringwijf dat slecht les geeft en denkt dat ze alles beter weet.

Ze pakt de andere werkstukken.

Voetteksten! ! 

Rutger : Fenna de Jong is gek.

Daan: Tongzoenen met jou lijkt me lekker.

Racha: Mevrouw de Jong geeft slecht les.

Mirjam: Cultuur : gaaaaaaappppp!!!!!

Merel: School is shit, Ali B. is cool.

Lettertype Arial. 

Lettergrootte: 1.

Ze leunt achterover en denkt na. 

Even later loopt ze naar haar computer en start Word op.

Ze typt:

Onvoldoende.

Lettertype Arial.

Lettergrootte: 100.

Printen maar!

Het is druk bij de balie van Albert Heyn. Ze moet fotox92s ophalen.

Een oude mevrouw neemt uitvoerig de tijd.

Het lijkt wel alsof oude mensen meer tijd van anderen nemen naarmate ze minder tijd van leven hebben.

Judith kijkt op haar horloge. Kwart over vijf. Om zes uur moet het eten op tafel staan. 

Voor Wolter, haar man.

Eindelijk is ze aan de beurt.

De fotox92s bekijken, dat komt thuis wel.   

Thuis zet ze de kachel hoger, kijkt op haar horloge en ziet dat ze nog een half uur heeft om eten te koken.

Macaroni. Dat moet lukken.

Ze pakt het mapje. Vakantie in Duitsland. Digitaal gemaakt, digitaal besteld.

Morgen naar de cursus digitale fotografie in het buurthuis. 

Ze bekijkt de eerste foto.

Twee naakte mensen.

De volgende.

Een vrijend stel in een ingewikkeld standje.

Snel bekijkt ze de rest.

Allemaal hetzelfde thema.

Porno.

Langzaam dringt tot haar door dat de buurman van twee huizen verderop xe9xe9n van de twee personen is die zich in allerlei standen in het zweet werkt.   

De medewerkster bij Albert Heyn heeft zich vergist, denkt ze. Ze heeft de mapjes verwisseld.

De tijd dringt, ze moet gaan koken.

Onwillekeurig heeft ze de fotox92s in haar handtas gestopt.   

Ze denkt na terwijl ze het eten bereidt. 

Die vrouw op de foto is niet de buurvrouw.

Ze hoort de huisdeur, een tas wordt op de grond gezet, een krant opgeraapt en een jas opgehangen.

Ze dekt snel de tafel. Twee pannen.

Pure routine. 

Haar man hoeft het niet te weten.

Wolter komt binnen en geeft haar een vluchtige kus op haar wang. ‘Druk verkeer’, mompelt hij. 

Ze eten zwijgend.

x91Heb je de fotox92s nog gehaaldx92,  vraagt hij na het eten.

x91Nee, geen tijd.x92

Ze ziet hem fronsen. Een huisvrouw heeft altijd tijd.

Diezelfde avond doet ze de schuttingdeur op slot en kijkt omhoog naar het raam van de buren.

Het licht brandt.

De rood-wit gestreepte gordijnen zijn bekend van de fotox92s.

Morgen naar de cursus digitale fotografie in het buurthuis.

De buurvrouw is er ook. 

Ze fotografeert het liefst moderne kunst en is kunstkenner.

Spatjes!

Ze zal de fotox92s overhandigen.

Eerst een paar scans maken. 

Met dank aan de cursus. 

Elk oordeel voor het laatste oordeel is een vooroordeel, aldus Freek de Jonge. Toch een oordeel.
De beste misdaadromans van 2006.

1. Arnaldur Indridason x96 Koudegolf.
Constante kwaliteit en diepgang.
2. Tawni O’Dell – Terug naar Coal Run.
Zorgvuldige compositie en geloofwaardige emotie.
3. Anders Roslund & Bxf6rge Hellstrxf6m x96 Kluis 21.
Realistisch en schokkend tijdsbeeld.
4. David Lawrence x96 Zwarter dan de nacht.
Schrijfkunst met een hoofdletter.
5. Andrew Pyper x96 Vuurstorm.
Filmisch : mensen, vuur en beren. 
6. Henning Mankell x96 Het oog van de luipaard.
Gedreven en begaan met
7. Michael Connelly x96 Echo Park.
Toegankelijkheid.
8. T. Jefferson Parker x96 De kleur van leugens.
Alweer verwonderd.
9. Ruth Rendell x96 Het stille huis.
Psychologische variatie en diepgang. 
10. John le Carre x96 De luistervink
De grootmeester beschouwt wederom.

En een paar eervolle vermeldingen.
Kjell Erikson x96 Nachtzwaluw x96 mooi integer verhaal.
Ann Cleeves – Ravenzwart – goed uitgewerkte karakters op een eiland.
Peter Robinson x96 vanwege zijn mooie reeks en zijn passie voor muziek.
Stieg Larsson – Mannen die vrouwen haten – glorieus debuut.

Ontdekte schrijvers om in de gaten te houden:
Peter de Zwaan, Camilla Lackberg, Michael Collins, Tawni O’Dell en Anders Roslund & Bxf6rge Hellstrxf6m.

In 2006 succesvol gemeden: : De Dan Brown kloonen.

Voornemen voor 2007: al die schrijvers mijden die denken dat veel gruwelijke details genoeg zijn om een goed verhaal te schrijven.
En : spannende shit-lit!

Ik heb weinig tijd.

Onzin. Stel prioriteiten. Druk zijn is een keuze.

Ik werk 50 uur per week.

50 uur per week werken is ook een keuze.

Gaat het goed met de kinderen?

In het weekend ben ik er voor mijn gezin.

Een hobby van je vrouw?

Mijn vrouw werkt ook 50 uur per week.

En de kinderen dan?

We hebben opvang maar we zijn er elk weekend.

Denken jullie nog over een derde kind.

Elisa is 36, haar biologische wekker tikt.

Biologische wekkers tikken toch voor vrouwen zonder kinderen?

Nee.

Biologische wekkers tikken via de eierstokken.

O. 

Dus Elisa wil nog wel een kind.

En jij?

Voor nog een kind heeft ze alles over. 

Shit. Vergeten te bellen. Ik had het nog zo beloofd. Een uur te laat en niet gebeld. 

Feestje vanavond. Met vrienden. Donna heeft alles alleen moeten doen zonder steun van mijn kant. Zelfs geen vraag of het allemaal geregeld is. x91

x91Eigenlijk heeft ze tijd genoeg. Ze werkt niet, zorgt voor de kinderen, doet aan sport en  de huishouding.

Dus waarom zou ik me schuldig voelen. Kwestie van taakverdeling.x92

x91Hallo met mij. Alles goed? Ja ik zit in de file. Ben er over 15 minuten.

Wat zeg je? Lisa heeft haar strikdiploma. Geweldig!

Ik ben er over 15 minuten als het verkeer meewerkt. Ze zouden iets moeten doen aan al die files. x91

x91Hallo met mij. Alles goed? Ja ik zit in de file. Red het vanavond niet.

Wat zeg je? Je hebt een nieuwe baan. Geweldig!

Luister Brenda. Ik kan vanavond niet komen. Moet nog naar Rotterdam voor een bespreking. Vrijdag ben ik weer helemaal tot je beschikking. Hou van je!x92

x91Erik. Leuk dat je er bent. Het feest is al begonnen zie ik. Waar is mijn vrouw?

Donna! Dag lief. Ik ga gauw even douchen, me omkleden. Over een kwartiertje ben ik er. Kan ik verder nog iets doen?

Barbecue?

O.K. Doe ik straks.x92

x91Dag mop. Je hebt je strikdiploma! Goed van je! Papa is heel trots op Lisa. Ik komt straks bij je. Papa moet nog even douchen en zich omkleden. Ga mama maar even helpen. Ze kan wel wat hulp gebruiken. x91

x91Mag ik je even voorstellen. Dit is Brenda. Een nieuwe vriendin. We kennen elkaar via MSN. We hebben al een tijdje contact en het leek me leuk om haar uit te nodigen voor ons feestje. Brenda  heeft toevallig vandaag een nieuwe baan gekregen. x91

x91Erik. Dit is Brenda. Brenda. Dit is Erik. Mijn man. Jouw minnaar. x91

x91Vakantie. Ik haat het. De autosnelwegen met al die mensen in al die autox92s die allemaal naar dat ene unieke plekje gaan. Dat dit plekje verre van uniek is, dat schijnt tot niemand door te dringen. Iedereen is zo bijzonder dat niemand meer iets betekent. Marja hoort het aan. Ze is dit soort oprispingen gewend.

x91Wat ga jij doen tijdens de vakantiex92, vraagt ze onverstoord.

Ik?

x91Ja jij. Wil je fietsen of wandelen of x85.. je zegt het maar. x91

x91Ik blijf thuis.x92

x91Wat ga je dan thuis doen?x92

x91Nou gewoon, een ommetje maken, een beetje lezen, ik zie wel wat er op mijn pad komt.x92

x91Komt er wel eens iets op jouw pad?x92

x91Of er wel eens iets op mijn pad komt? Natuurlijk wel. Rare opmerking trouwens. Waarom zou er nooit iets op mijn pad komen?x92

x91Omdat je jezelf vrijwillig hebt opgesloten en je slikt je medicijnen niet. Je kunt heel goed zelfstandig wonen, maar je kiest ervoor om afhankelijk te zijn van deze instelling. En bovendien kom je nooit het terrein af. x92

x91Ik afhankelijk? Ik ga gewoon mijn eigen gang. En wat dacht je trouwens van al die automobilisten die niet zonder benzine kunnen. Die zijn pas echt afhankelijk. Van de multinationals die het milieu verpesten.x92

x91Verstand genoegx92, dacht ze. x91Daar ligt het probleem niet. Het is zijn zelfreflectie. Dat ligt ongeveer op het niveau van een Zeeuwse oester.x92    

Beatrix, Bernard en Wilhelma. Hun zwakbegaafde moeder – Dina – fan van het Nederlandse koningshuis had de vernoemingen bedacht. 

Met deze namen moesten ze de lagere school door. Op de middelbare school veranderde Beatrix haar naam in Bea. Bernard kon het niks schelen. Wilhelmina bedacht dat Wil een mooie naam was.

Het was een wonder dat twee kinderen normaalbegaafd waren. Hun vader stond in het dorp ook niet bekend als slimmerik. Zijn kroegbezoek was legendarisch en na afloop konden de buren regelmatig  meeluisteren als zijn vrouw hem luidkeels de wacht aanzegde. Menig slaperige politieman werd in die tijd gebeld om de ruzie te sussen.

Met het overlijden van Dina kwam hieraan een eind. Dat gold niet voor het kroegbezoek van Willem.   

De kinderen volgden een opleiding, gingen het huis uit en trouwden.

Een dorp heeft een geheugen als een olifant.

Sommige mensen hadden de curieuze namen van de zusters uit hun geheugen gewist en spraken hen aan met de nieuwe namen. Het importvolk wist uiteraard van niets.

Maar in een dorp zijn er ook altijd mensen die graag zout in wonden strooien. Eens een rare naam, altijd een rare naam.   

Dus kwam Bea nooit van haar gehate naam af.

Ze werkte bij de vleeswaren in een supermarkt. Vrouwen die ze kende van de lagere school deden er regelmatig boodschappen.

x91Beatrix, mag ik een bakje x91Filet Americainx92.

Ria keek naar Karin en begon vervolgens te giechelen .

x91Sorry, we zijn vandaag een beetje meligx92.

Bea stond in haar werkkleding achter de toonbank. Geen haartje kwam onder haar witte muts vandaan. Vleeswaren vereisen nu eenmaal hygixebne. 

x91Ik zal even verse filet halen.x92

Bea liep naar de slagerij, schepte twee lepels filet uit de grote bak, spuugde een paar keer flink op het rode mengsel,  voegde extra rode kleurstof toe, roerde en daarna volgden nog enkele schepjes. 

Wil je misschien nog ham? Vandaag in de aanbieding.