Heet is het op haar balkon! Het is eind augustus en de temperatuur is gestegen tot boven de dertig graden.

Julia heeft zich in haar bikini op haar balkon gexefnstalleerd met een boek. Een laatste kans om nog een beetje bruin te worden. 

De balustrade van haar balkon heeft ze afgedekt met lakens.

Beneden wonen haar Tokkie-buren. Zo noemt ze hen. Een vader met drie volwassen zonen. Grote kerels die Nederlandstalige muziek draaien.

De lakens beschermen haar tegen hun blikken. Mochten ze naar het einde van hun tuin lopen en omhoog kijken, dan kunnen ze haar  niet zien.

Het is 4 uur in de namiddag. De Tokkies drinken al de hele middag bier. Flessen rammelen. Het lawaai neemt toe. Ze zingen mee met de muziek of vertellen gore moppen. Ze kan bijna niets verstaan.

De rest van de buurt is op vakantie of naar het strand.

Julia houdt zich stil. Ze wil geen aandacht van de benedenburen.  

Vanaf het moment dat ze hier woont is ze bang voor hen.

Soms komt ze er eentje tegen in het portiek. Ze zijn allemaal dik en vies De vader is kolossaal

Ze groet altijd vriendelijk. Ze zeggen niet veel terug. Maar dat vindt ze niet erg. Ze houdt het liefst afstand.

Ze weet bijna zeker dat ze haar een raar mens vinden.

Toen ze een keer wegging stonden ze allemaal voor het raam.

Ze praatten over haar. Het woord x91Jomandax92 viel. Kennelijk noemen ze haar zo.

Beneden wordt het stiller. Misschien is er eentje naar binnen  gegaan om een tukje te doen.

Tokkie doet tukkie, denkt Julia.

Ze kijkt stiekem over de balustrade van haar balkon en ziet vier benen.

Er zitten nog twee Tokkies buiten.

5 uur. Tijd voor een glaasje vlierbessenwijn.

Beneden is het stil. Misschien slapen ze hun roes uit, denkt  Julia.

Ze kijkt over de rand van balustrade en ziet geen Tokkies.

Haar geraniums hebben water nodig.

Ze pakt de gieter uit de keuken, laat hem vollopen en gaat naar haar balkon.

Achteraf kan ze niet goed reconstrueren waarom de gieter viel. Misschien was het handvat glad.

Ze ziet de roze gieter vallen, het water spat alle kanten op. Daarna volgt het geluid van plastic op tegels.

Ze heeft zich, als in een reflex, teruggetrokken achter de lakens op haar balkon.

Beneden roept iemand. Ze kan het niet goed verstaan.

Ze moet toch tevoorschijn komen. Een gieter valt niet vanzelf uit de lucht.

Voorzichtig kijkt ze over de rand van de balustrade en ziet twee Tokkies die naar boven kijken.

x91He, buuvx92,  roept er eentje. x91Wou je me soms dood hebben?x92

Het is de dikste zoon, in zijn hand houdt hij haar roze gieter

Ze verontschuldigt zich : x91Sorry, dat was niet de bedoeling. Heeft de gieter u geraakt?

x91Dat moest er nog bijkomenx92, zegt de andere Tokkie. x91Mijn broer heeft weinig hersens. Met elke klap op zijn kop nemen ze af. x92

De dikste Tokkie maakt een schopbeweging naar zijn broer en kijkt naar boven.

x91We komen de gieter wel even brengen.x92 

Julia wil zeggen: x91Nee, alsjeblieft niet. Blijf beneden. Ik wil jullie niet in mijn flat.x92.

Maar de woorden willen niet komen en ze is niet alert genoeg.

Ze voelt een lichte misselijkheid opkomen.

Angst!

Twee mannen komen naar haar flat. Ze is alleen.

Mijn kimono. Ik sta nog in bikini.

Slaapkamer. Haar paarse kimono hangt op de fluwelen kleerhanger.

Ze hoort voetstappen in het trapportaal.

De bel.

Ze knoopt de ceintuur stevig om haar middel, schiet in teenslippers en trekt de Indiase sjaal uit haar haren

De bel!

Open doen!

Lippenstift!

De deur zit nog op het nachtslot. Ze draait de sleutel om. Haar hart bonkt in haar keel.  

Twee Tokkies leunen nonchalant tegen de deurpost.

De dikste overhandigt haar de gieter en zegt: x91Mogen we even binnenkomen? Ik zag net op het naambordje dat je Julia heet. Dag Julia. Ik ben Herman en dit is mijn broer Nico. x91

Herman stapt naar binnen en kijkt om zich heen.

Nico bekijkt haar.

Onwillekeurig trekt Julia aan de centuur van haar kimono.

x91Je hebt je flat mooi ingerichtx92, zegt Herman.

Hij staat stil bij een foto.

x91Dat is Maxima met de prinsesjes? x92

x91Dat is mijn dochterx92, zegt Julia. x91Met haar kinderen. Ze woont in Argentinie.x92

Dus je bent de moeder van Maxima. En je bent oma!x92

x91Mijn zoon staat ernaast. Hij heet Willem. Ik ben 64.x92

x91Vierenzestig?x92, herhaalt Herman. 

Julia kijkt naar de mannen . Ze passen hier niet. Wat willen ze ?

Ze schrikt van een rare bel. Het lijkt wel een sirene.

Herman of Nico trekt zijn mobiele telefoon.

x91Effe bellenx92.

Ze houdt de andere Tokkie in de gaten.

Hij kijkt nu naar haar altaar.

x91Boeddha?x92 vraagt hij en wijst naar het beeld met de eeuwig brandende kaars.

Ze knikt.

Herman of Nico stopt zijn telefoon in de kontzak van zijn gore spijkerbroek die op zijn heupen hangt.

Julia trekt haar centuur strakker aan.

x91Ik moet weg, er is een crisisopvang bij de pleegzorg. Ik heb weekenddienst.x92

Hij zegt het meer tegen zijn broer dan tegen haar.

Tegen haar zegt hij; x91Dag tante Juliax92.

Ze knikt.

x91Dan ga ik ook maarx92, zegt de andere Tokkie.

Ze zijn weg!

Julia sluit met bonzend hart de deur en draait de sleutel twee keer om. Nachtslot!

Ze zijn echt weg!

Dan vraagt ze zich af waar de reservesleutel van de voordeur is. Gisteren lag hij nog op tafel.

Ze zoekt overal maar kan hem niet vinden.

De Tokkies hebben hem gestolen. Ze weet het zeker. Ze komen terug. Vannacht! Als zij ligt te slapen.

Er moet een grendel op de deur.

Ze belt 112.